gelip geçiyor uzaklara doğru hayat.
sanki hâlâ yerinde olan bir benlik yok.
nereden geldiğini bilmiyorum, nereye gidecek?
o ise tam bir muamma, ve sen ne yapacaksın?
kime ne zara verdiğini bilmeye çalışacak mısın?
umurunda olacak mıyız?
bir bir çalacak mısın kapıları?
susacaksın sanırım.
içtenlikten öyle çok uzakta,
ve olan olduğu ile kalacak.
hayatına alıp defolup gidemediğin ile,
ya sen ya da biz kalacağız!
gözlerindeki renge şahit olamayacağız değil mi?
koşarken elimizden tutmayacaksın.
ardımızda kalacaksın belki,
öyle değil mi?
şimdiden sonraya 2 adım kalmışken,
sen yok mu oluyorsun?
bir bakmışsın ne sen kalmışsın,
ne de biz!
ve sular taşmış nehirlerden.
bir bakıma da kurumuş.
kurutmuşuz aslına bakarsanız!
azıcık daha kalabil diye çabalarken biz,
sen gitmişsin çoktan!
seni yok etmişiz biz.
unutmuşuz zamanla.
üzülmüş biraz biraz.
Zeynep Özer
