Biz, ya bazı şeyleri unutmak ya da bazı şeyleri hatırlamak için yaşamıyor muyuz?
Değil mi ki aklımız yanlışı hep geç fark etsin?
Kollarını dolayamayacak olan zaman mıdır acaba!
Niteliği görünmez olan yaşanmışlıklar,
Gürültü, patırtı olmadan giden hayatlar,
Umuda yenik düşüp olacak en güzel şekle bürünmeyen insanlar da ölür mü?
Yo, hayır göçüp gitmekten saymıyorum ölümü.
Her şeyi nihayetine erdirmekten açalım bu sefer bahsi.
Muradına ermişliğin ölümüdür bahis,
Kural açık; yaşadığın gibi öl!
Ama yol kapalı umduğun gibi bul, bulduğun gibi koru diye.
Zeynep Özer
