Yol uzun, hayat avare. Nefes alırken bile şarkı söyler rüzgar bize.
İnsanlar, onlara ne oldu sahip?
Yoksa bıraktın mı onları?
Daha kaç notaya kulak verecek,
Kaç söze beste yapacaklardı oysa!
Yol uzun, sen kıskanç!
Bıraksaydın keşke güvercini havada,
Bıraksaydın gitseydi.
Zeynep Özer
