Zamana göre karamsar veya bencil.
Çevreme göre kahkası bol bir hiçlik.
En iyi kim yerer kendini, benden gayri?
Ben, saçmalığı aşka benzetmiş sevmişim.
Sen, ben olamayacak kadar normalsindir.
Sorsan susar dilim, ama gözlerim?
Evet her halükarda gülerim!
Ben her gün bir başkası olamayacak benlik,
Kendi hakkımda bir kaç çıkarımda bulunmak istedim ve belkide biraz düşündüm.
Düşündüm mü, olanı olduğu gibi kabul mu ettim bende bilmiyorum.
Yaptığım her ne ise sonucu bana gülmekten aldığım karamsarlığımı getirdi.
Nasılda suskun kalmış gülerken hıçkırıklar?
Nasıl görünmemiş yürüyen pıtır pıtır duygular.
Ben işte onların içinde varım veya onların içinde yokum.
Zaman beni bana getirmez ama ben gidip beni zamanın çukuruna atabilirim.
Neden göze alıyorum ki şimdi bunu?
Neden ölmekle ruhumu yok etmeyi bir tutmuyorum?
Ölümü seven bir ben var bende.
Yaşamı sadece sesi nahoş gelmezken seven.
Üzülünce de gülen ben,
Zamanla hissizleşir işte bu bendeki ben!
Zeynep Özer
