Küçük bir renkli kutu, ellerinden çıkmayı bekleyen ıssız özgürlük.
Belki kuştur cıvıldayan belki birkaç çocuk,
Şeni şakrağı kalmış bebekliklerinden.
Kararmaktadır hava belirsiz bir güzellikle,
Su utangaç bir misafir.
Gölgesinde gölgeleri barındıran nice misafir,
Işıkla dolmuş su.
Şimdi suyun sen olmaya özendiği,
Senin su olmaya özendiğin zamanlardayız.
Eol Arpı'nın size eşlik edeceğini bilsen
Ödünç verecek gibisin yaşamının en büyük kırıntısını,
Ödünç vereceksin vermesine ama
Korkuyorsun bir yandan da senliğinden uzaklaşmaya.
Aç tüm pencerelerini,
Dalgasına gölgeni düşür suların
Ve sessizce uzaklaş kendinden.
Arada sırada uzaklaş...
Zeynep Özer
