Sıkılınca bir bir yazmayı da,
Susunca anlaşılmayı da!
Çok özledim aslında gözlerine bakmayı.
Sesini duyup yok olmayı da.
Kelimelere seni saklayıp bakmayı da.
Çok özledim aslında gelmeni beklemeyi.
Bir umuda yelken açıp öyle kalmamayı.
Okuduğum an bana seslenişi de.
Çok özledim aslında kıskanmanı,
İnceden mesajlarını üzerime alınmayı.
Sesime ses katmanı da.
Çok özledim aslında öylece elinden tutmayı.
Dalıp gidince sen, nedenini sormayı da.
Uzakta da olsa renkler, çok özledim.
Sana bakmayı çok özledim.
Sana hitap etmeyi özledim.
Bana hitap etmeni.
Açık açık söylemleri...
Azıcık geçmişi, uzun geleceği çok özledim!
Zeynep Özer
