1 Ekim 2015 Perşembe
yolumuza kilit
şimdi seninle durdurmak vardı zamanı, km olduğunu dahi bilmeden elinden tutup çekiştirmek. ne yöne çeksem geldiğini, ne yöne çeksen geleceğimi bilmek vardı. içimizden çıkacak kısacık öyküler bizi oluşturuyorsa sen ve ben henüz bir paragrafta birlikte yaşlanamadık. ellerimiz henüz mürekkebi berbatlaştırmadı demek ki. şimdi seninle bilmek istemediğim sadece sen varsın diye olduğum bir yerde ölmek vardı. seni tanımadan seninle ölmek fikrine sıcak bakmak, ne kadar da zavallıca değil mi? hangi metni okuduklarında sana beni duyacaksın sence? şimdi seninle bir ağacın altında omuz omuza uyumak vardı! biraz sonra hayatın depremi yeniden dolacak damarlarıma ve ben o ana kadar sen de ben de ol istiyorum. sen varsan deprem umurumda mı? sen varsan ölmek zor mu? kısa kesitler yap ve bana postala hayatını. bensiz geçen ne kadar hüznün varsa hepsini anlat bana. seni hangi anlarda yalnız bırakmışım bana anlat. anlat ki tüm acılarında ben olayım, unutmazsın belki ama ben seni acınla kuşatırım, sevgimle harmanlarım. ben çok severim biliyor musun? seni olup olmadık şeyden kıskanmam mesela, arkadaşların cansa candır. ben çok severim bilir misin seni kaybetmek korkar ben olamam belki. geldiğinde gitmeyeceğine ikna eder misin beni? kulaklarım ne duymak istiyorsa hepsi sende, sensin. küçüklükten kalma kaç anın var? beni montajlayabilir misin tüm hayatına? yoksa benden saklaman yarara mı olur? sanırım zaman kutsal bir tapınak ve sen tapınaktaki tek yakutsun! ya varsın sonsuzluk için ya da yoksun benliğim için. ben nerede ve ne zamanda olduğunu bilmiyorum, belki seni görsem bile seni hissedemiyorum. mümkün olabilir mi? elini ellemeden, gözüne bakmadan senin sen olduğunu anlamak çok mu zor benim için? yazarken hitap ettiğimiz kişi bizsek, okurken muhatap alacağımız kim kalıyor? yolu daha fazla uzatırsak pimini çekecek son asker, bomba yankılanacak tüm kulaklarda. ve tüm pislikler yolunu bulacak bir mecrada. ama sen ve ben iki köşe iki bucak biz. elimizde iki yazı, dilimizde eski bir ninni, kaderimiz aynı yönde belki ama yolumuz hep kilitli!
