Gözü kapalı bir sokaktayım,
Yanı başımda yağmur,
Arkasından dinmek bilmeyen,
Hoyrat bir esinti...
Kalıplaşmış yürüyüşler,
Tek tek adımlar,
Sevmediğini bilmek de iyi.
Bilinmezlikle kaybolmaktansa.
Dinlemese de beni hayat,
Akşam çöktüğü an!
O da biliyor ki haklıyım.
Dillendirmese de haklıyım biliyor.
Kıskacına kapılmış gidiyoruz,
Yayı olmuş uçuyoruz.
Hayat mı bizi şimdi parmaklarının ucunda,
Sessiz bir hıçkırıkla oynatan.
Yıldızların izinden giden bir aşk.
Bulutlar yine girmiş birbirine.
Başka bir ad seç kendine,
Güneşten olsun ve beni ansın!
Zeynep Özer
