belki bir gün, uzanıp çimlere, sessizliğe gömülebileceğiz seninle.
içimizden bin bir nasihat gökyüzüne göz kırpacağız.
arada dönüp bir bakış atacağız belki?
orada mı kalbimiz, bir fısıldayacağız.
az biraz daha sabretsek, kim bilir ne olacak?
gizemli bir ilkbahar yosunu gibi akşam,
girdap girdap üzerine sanki duvarları.
içinden bir kıvılcım alınacak bir his,
dışarıdan gelecek küçük bir kıvılcım.
devasa bir şekilde korkuyor gözlerimiz.
kımıltısız miskin ve mistik bakıyor.
faslı geçen bir türkü gibi şimdi gidişin.
parmaklarını kenetlemişsin bir zindana,
havada hareket yok.
git diyor belki sırra kadem basmış sözlerim.
bir kaç aydınlık, portredesin sen birazda,
sekiz kat dışarıda ama temsili bir yakınlıktasın.
yapısı bozuk, imarı yasak bir yaşam,
mevsimi kırık, fedaisi üzgün bir aşk.
Zeynep Özer
