Haberi olmasın ne rüzgarın ne de uçup giden saç telinin.
Sadece sen bil sadece ben bilelim.
Nasıl olsa anlatırız, nasıl olsa susarız.
Gel bir bir konuşalım, gel oylamaya sunalım seslerimizi.
Hangimiz daha çok ritim tutuyor gel seninle öğrenelim.
Zamanı tersten algılayalım seninle, tanışmış ve yavaş yavaş ayrılmış olalım. Sergilemekten korktuğumuz hayallerimizi bir bir sıralayalım.
Denizde bıraktığımız kum tanelerimizi gün ışığında gidip alalım.
Fenerini yaktığımız bir oyunu bırakmayalım ortalık yerde.
Ters tepmiş sevgiyi öylece atalım çöpe seninle.
Unutalım unutulacak en güzel kelimeleri.
Cevapları unutalım, gidişleri yok sayalım.
Seninle biz hep küs kalalım.
Her seferinde ilk kez tanışıyormuş gibi bakalım birbirimize.
Buraları yok sayalım seninle, kalpleri hep kırık terk edelim seninle.
Yaptığımızdan ihanete kapı açalım, kimselere yol bırakmayalım seninle.
Düzene sokalım seninle harfleri...
A ile b yi yok ile varı bir kullanalım.
Eskide kalmış iki kuruşluk heybeti alıp terk edelim seninle bizi.
Seninle hiç tanışmayalım bir daha.
Bir daha tokalaşmayalım, seslenmeyelim bir daha.
Yakalım tüm kağıtları.
Seninle biz farklı dünyalara göç etmiş iki kuş olalım...
Şimdilerde ne var ne yok unutalım.
Zeynep Özer
