Şimdi al bu selamı ona götür rüzgar. Hani bazen ihtiyacı olur, sıkılır ve yalnız kalmak istemez ya insan o anlarında yanında olduğumu hissettir sen ona. Belki de şuan yalnızdır kalabalıklar içerisinde. Suskun bir fırtınanın içerisinde kimsesiz kalmıştır. Al rüzgar bir de ona sevgimi götür... Kalbime sığmıyor demiştim belki duyuyordur. Fark etsin ona seslenen kalemimi. Belki hisseder sen gidince selamın benden geldiğini. Söyleme rüzgar bildiğin ne varsa sakla. Bırak o bulsun.. Selamımı götür ama onu getir rüzgar. Aklını toplayan biri var de ona. Sen de bir parçasın o diyarda de. al pılını pırtını gel de ona rüzgar. Sessini çıkarsın, gülüşlerini hatırlatsın bana rüzgar...
Zeynep Özer
