Benliğini bilmeyen bir insan yoktur aslında. Benliğini tanımlamaya korkan insan vardır. Zamana laf edemeyen kendine kusur için yol açan insan... Bir insan sevgiye aç kalır mı, hemde sevildiğini bile bile? Bir insan sadece hala tanıyıp tanımadığını bilmediği birinin özlemini çekebilir mi?
Yokluğuna vedalar edebilir mi? Hep geldi sanıp nasılda ters düz olabilir siz hiç bilir misiniz?
Ona uğramadan giden rüzgar gibidir aşk ne gelir ne gelenle haber eder. Sessizdir hiç kimseye olmadığı kadar, nankör ve yalancıdır,
Kısa kısa sevdalara bölmüştür kendini ve hep yarısına ulaşılamadan yok etmiştir.
Kimseye gerçek yüzünü göstermemiş bir aşktır o. Sanki o, bir insan için bir sürü sahte aşk seçmiş ve bir süre sürecek diye bir güzel kandırmıştır.
Bir insan aşka isyan edebilir mi, varlığı yokluğu hiç bir olurluğu belli olmayan aşka? Zamanı göstermeyen sevdayı belli ettirmeyen aşka... Bir insan sevebilir mi aşk sandığı gözdeki insanı.
Sonra; öğrenmese de açık açık söylenmiş kadar koyar mı aşksızlık insana siz hiç bilir misiniz?
Sonu olmayan bir yoldan daha beter değil midir ki sevgisizlik? Seviliyor musun bunu bilmemek harap etmez mi asıl insanı? Bir insan ne yapabilir ki kör kalmış bir insana?
Suçlarını dökebilir mi meydana mesela? Sevgisini ilan edebilir mi yollara?
Bir insan sadece sevebilir aslında.
Zeynep Özer
