Tanımış mı beni?
Kırmızısı mı kızılı mı çekmiş onu buraya?
Neyin var diye sorarsa, sus.
Henüz tatmamış suyun yangınını.
Bir hüzün geçerse gözlerinden
Ya da mevsim dönüverirse hazana, sus.
O zaman apaçık bellidir derdi.
Dön siyah kuyunun dibindeki laleye,
Rengini yitirmiş mi hiç ışık yok diye?
Boynunu uzatmaya korkmuş mu mesela?
Artık olgunlaştığını anlarlar diye?
Havada hafifçe bir çiğ,
Üzerimde simsiyahlığım,
Gülsem gözlerimden tanıyacaksınız...
Ama ben alevin buharını bekliyorum, yok olsa dahi.
Onun o çocuksu dalışını,
Bana o tek tek saydığımız kırmızı tuğlaları getirişini bekliyorum.
Belki şimdiler olmayan bir serçe benim bekleyişime sebep,
Belki cama çarpmış ve ölmüş bir umut,
Belki sadece beklemeyi istemişimdir?
Sırf nasıl oluyor da beklenmiyor göreyim diye.
Zeynep ÖZER
Zeynep ÖZER