kapattığımızda tüm ışıkları sıra yavaşça bize gelir.
az kalacak enerjimizden ödünç almaya ve tekrar tekrar hayat bulmaya gelir.
biraz daha zaman geçince tamamen yok olmaya belki de.
olmaz mı?
olacak zaten, olacak olanı sorgulamanın ne anlamı var ki?
hangi kulağımız daha sağırsa oradan geliyor bildirimleri evrenin.
ama ses etmeyin biz istedik o kulağı.
biz hep zorluk çıkaracak taraftan istedik enerjiyi.
kullanmazsak yıpranacak tarafa nedense öylesine uzaktan bakmasını da biz emrettik.
