İlk önce beni hatırla!
Sessizce yokla geçmişi,
Derin, ama üzerine çok varmadan.
Gözlerinle göremeyeceğin bir noktadan,
Hisset sadece.
Başlangıcın ortasında olduğunu hisset.
Sonra izin ver sözcüklere,
Hareket etsinler ellerinle birlikte.
Çok fazla değil ama,
Bir kaç kıvrım,
Dökülüyormuşcasına dudağından.
Hisset rengini adımlarının.
Belki sinecek bir köşeye kapatacaksın gözlerini,
Belki de sen o beklenen dansçısın.
Rengini her zaman saçtığını unutmadan,
Ol her kimsen sen!
Zeynep Özer
