25.03.2015
Kulakların çınlasın ey yağmur,Sanki bugün seni çok andım.
Elime aldığım küçük mendille,
Yürüdüğüm o uçsuz kara taşlıkta,
O olmayan oluşlarda ben seni andım.
Hani bir gün öyle bir yağmıştın ki,
Ayak uçlarım bile hissetmişti!
Sonra ne olduysa birden güneş açtı.
O kadar ani gittin ki, öylece kaldım
Gizlenemedim.
Gözlerim sana alışmıştı ama çoktan.
Bir kere rastlamıştı ya sana,
Farkına bile varmadı daha...
Ortasına gelmiştim sancaklı yolun,
Nereye bıraktın beni?
İnan hatırlamıyorum.
İnsan istediği olsun istiyor,
Sen biraz daha yağ diye belki de?
Sonsuz bir kayıpsızlık var sanıyor birde!
Bana sorsan ders aldım mı gidişinden?
Okunacak daha çok kitap, ruh ve insan var derim belki de.
Zeynep ÖZER
