Anlatır mıyım?

Olaylar peş peşe gelişir ve biz elimiz kolumuz bağlanmış, bağlanmamış fark etmeksizin sessizce kalırız. Sesimiz çıksa soluğumuzu yitirmekten korkarız. Bazı vurguları vardır hayatın kendini bitirme dermişçesine düşer üzerimize. Bize bizden gidenleri anlatır, kendi kendimize yaptıklarımızın yanlışlığını sivri dille öğretir. Ve biz öğrendiklerimizden dolayı ne sızlanma evresinde ne de eksilme evresinde kalırız. Biz bizden giden veya gelene değil de ne olacağımıza, benliğimize bakmayı öğreniriz. Hani bir şarkı çalar ansızın sizden habersiz. Ulaşır o derine saklanmış acımak isteyen duygumuza. Sır gibidir bazı anlar ne biz bir daha duyumsamaya kendimizi adarız ne de başka birine anlatacak kadar gerçek hayata tutunabiliriz. Bu aralar şarkılar kaybetmişsiniz gibi çalmıyor mu size de? Yoksa ben kaybeden değil gerçeği görmeye alet olacak şeyi kabul edemiyor muyum? Değer vermek için  herkesin geç kaldığı anlara bodoslama atlamış tek kişi siz olmayın! Gelin değeri değere çarpıp nasıl kendimi kendime çaldığımı ben size anlatayım.